Hoe ik mijn angst om te mislukken overwon

Ik houd me stevig vast aan de reling. Mijn handen zijn klam. De dienst in de Grote Kerk is al voorbij en kerkgangers warmen zich beneden op aan koffie. Maar ik sta boven bij het orgel, alleen, met de organist.

Dan speelt hij zijn eerste noten.
Er wordt iets van me verwacht.
Ik aarzel…
En doe het dan toch.

‘Du holde kunst…’

Ik hoop maar dat de koffiedrinkers beneden zo opgaan in hun gesprekken dat ze mijn trillende sopraan niet horen.

Ik deed auditie voor een koor.

En werd afgewezen.

Na een jaar zanglessen mocht ik terugkomen.

Van tevoren zag ik het al somber in. Ik bedoel: ik hou van zingen. Onder de douche bijvoorbeeld. En ik heb zelfs twee keer deelgenomen aan een meezingconcert. Maar dit koor was behoorlijk professioneel en mijn stem ongetraind. Deze auditie zou vast te hoog gegrepen zijn.

Waarom ik het toch probeerde?

Een nieuwsberichtje over Johannes Haushofer trok me over de streep. Haushofer is hoogleraar psychologie aan de Amerikaanse Princeton University. Een baan met aanzien aan een prestigieuze universiteit. Hij is zo iemand van wie je denkt: wat heeft hij dat ik niet heb?

Hoe heeft hij het zo ver geschopt?

Door niet bang te zijn om te mislukken, blijkt uit het nieuwsbericht. Haushofer zette een overzicht online van al zijn projecten die niet gelukt waren. Zijn CV of failures: een opsomming van afgewezen artikelen, mislukte sollicitaties en gemiste subsidies.

Johannes Haushofer:

“Als wetenschappers schetsen we een succesverhaal waarin mislukkingen onzichtbaar zijn voor onszelf en anderen. De carrières van anderen lijken daarom één stroom van successen. Als we zelf mislukken, voelen we ons daarom alleen en verdrietig.”

(http://nos.nl/artikel/2102288-princeton-hoogleraar-publiceert-cv-van-fouten.html)

Ik ben lang bang geweest te mislukken.

Toen ik op de middelbare school een vijf haalde voor natuurkunde, liet ik het vak meteen vallen. Op de universiteit slaagde ik twee keer cum laude, een onvoldoende haalde ik nooit.

Maar langzamerhand ontdek ik dat ik niet altijd de touwtjes in handen kan houden.

Bovendien: ben ik zo iemand die binnen de lijntjes kleurt?

Ik dacht het niet.

Dus trok ik mijn stoute schoenen aan en overwon mijn angst om te mislukken.
Want wie bang is afgewezen te worden slaagt misschien wel nooit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *